Holter ve Saat Şiiri - Emrullah Zorlu

Öğle güneşi vuruyordu paslı zamana,
Kolumda senin sessizliğin vardı Atila abi.

Bir saatten fazlasını bıraktın bana,
İçinde yollar, sigaralar, devlet daireleri vardı Atila abi.

Camında gençliğinin yorgun akisleri,
Kordonunda yarım kalmış geceler vardı Atila abi.

Sen artık nabzını makinelerle dinliyorsun,
Kalbin bile isyana durmuştu Atila abi.

Bir vakitler parlayan şeylere gülen adam,
Şimdi dünyayı cebinden çıkarıp sustu Atila abi.

Lüks dedikleri şey senden erken yaşlandı,
Sen geç kaldın dünyaya, dünya geçti Atila abi.

Holter taşıyan bir derviştin artık,
Kalabalıklardan çekilmiş bir kıyıydın Atila abi.

Saati verirken hiçbir şey söylemedin,
En ağır cümleleri susarak kurdun Atila abi.

Şimdi ben yürürken kolumda senin ömrün var,
Tik tak değil, kırılmış bir ömür çarpıyor Atila abi.

İnsan bazen zamanı taşımaz da,
Kendisinden geriye kalan zamanı taşır Atila abi.