Hızır Şiiri - Sadık Kocabaş

HAKKIN TERAZİSİ
Gayrı sabrım bitti, dert doldu taştım,
Hıçkırık boğazda bir düğüm attım
Mazlumun feryadı yedi katı aştı,
Yetiş imdadıma boz atlı Hızır.

Zalimin zulmü bak arşa dayandı,
Gözümüz yollarda, ciğerim yandı.
Bunalınca gelir sözün beyandı,
Yetiş imdadıma boz atlı Hızır.

Silivri zindanı taş duvar, demir,
Cananı evinden etti bir emir.
Yezit elindeki kılıcı devir,
Yetiş imdadıma boz atlı Hızır.

Adalet çarkları kendine döner,
Bende sığmaz oldu, taşarsa söner.
Hükümdar tahtında hep zulmü dener,
Yetiş imdadıma boz atlı Hızır.

Ahali meydanda iniler durur,
Yalaka dilliler gönlüme vurur.
Yeter artık diye bitti bu gurur,
Yetiş imdadıma boz atlı Hızır.

Siyaset günleri bozuldu kafa,
Satanlar milleti kalktı bir rafa.
Korkan kadıları koyduk da safa,
Yetiş imdadıma boz atlı Hızır.

Adalet sarayı mülk oldu tarttık,
Milyonlar devrildi, soframız artık.
Zalime bal börek, bize mi kıtlık?
Yetiş imdadıma boz atlı Hızır.

Zenginin keyfine diyecek mi var,
Garip gurabaya dünya oldu dar.
Yirmi bin emekli, çekiyor ızdırap,
Yetiş imdadıma boz atlı Hızır.

Bugün gelmez isen ne zaman sıra,
Son sığınak sensin, bakma kusura.
Şah-ı Merdan sorsa, dersin ne ara?
Yetiş imdadıma boz atlı Hızır.

Gönül yangınında feryadı tattım,
Sitemi, şikayeti dile mi kattım?
Kalemsiz Şair'im, suç mu işledim?
Yetiş imdadıma boz atlı Hızır.