Hislerim çekildi, bir şey hissetmiyorum.
Düz, dümdüz bir çizgi içimde
ne gülüyor, ne düşünüyor öylece yaşıyorum.
Heyecanımı da yitirdim.
Yorumladığım, yoran hayat bende heves bırakmadı,
beni terk etti.
Düz işte.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta