Hissettim bir pislik ayyuka çıktı,
Zikriyle mayasın ortaya döktü.
Emeği harcadım, ömrümü yıktı,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Nerede bir çakal, o da yanında,
İslam'a kasteder kirli kanında.
Huzur barınamaz asla canında,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Sureti kararmış, yüreği zifir,
Diline dolanmış bin türlü küfür.
İnsanlık kurumuş, vicdanı sıfır,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Bakışı tekinsiz, hali bir garip,
İnsanlık ufkunu eylemiş tahrip.
Yüzü bin bir karâ, nefsi bir akrep,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Haramla yoğrulmuş o kirli eller,
Zehirli esiyor o tatlı yeller.
Pas tutmuş ağızlar, çürümüş diller,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Bir kadeh uğruna satar aslını,
Zulmetle bezemiş ömür faslını.
Görenler tanımaz gerçek neslini,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Meclise girince dürüstlük taslar,
Bastığı her yerde pusu var, yaslar.
Yıkansa temizlenmez ondaki paslar,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Kutsala kin örer, yolu hep şerdir,
Mümine açtığı her yara birdir.
Ağzı bozuk güruh, köhne bir yerdir,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Ne secdeyi bilir, ne bir ar duyar,
Kendi boşluğunda dünyayı sayar.
Her bir mukaddese bin kulp takar,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Saygıdan bahseder, dili hep zehir,
Kalbinden nefreti akıtır nehir.
Onun kelamıyla kirlenir şehir,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Boş kafa, kirli kalp, sarhoş bir zihin,
İzi kalmamış hiç dindeki ruhun.
Haddi bildirilsin bu şer güruhun,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Caka satıp gezer, kendini dev sanır,
Her ilmi sadece kendinden sanır.
Oysa sığ aklıyla her an yanılır,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Tepeden bakıyor şu koca arza,
Aslı bir hiç çıkar, sorsan bir tarza.
Gelirim sonunda böyle bir farza,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Gurur deryasında boğulmuş gider,
Haddini bilmez de her an küfreder.
Öfkem kabardıkça gönlüm ah eder,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Ne sözden anlıyor, ne öğüt dinler,
Sırtında günahlar, vicdanı inler.
Şeytana pabucun ters giydirenler,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Kendini dev sanır, aslı bir hiçe,
Garip Murat veda eder bu göçe.
Değer mi bu ömrü yormak bir piçe,
Sükut etsem derttir, konuşsam yara.
Kayıt Tarihi : 30.1.2026 19:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!