Kabuslar görüyorum her karanlık uykuda..
ne olduklarını bilmediğim korkunç siluetler..
O an bir yıldız çarpıyo gözüme,
ben korkudan titrerken...
Ürkütücü karanlığın içinde
Farklı kabuslardan geçerek,
Ulaşmak için o küçük haleye,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta