Zaman dediğimiz acımasız ve zalim yargıcın
Karanlık boşluklarında akıp giderken
Günah olmayacak kadar mahsum umutlara taktığı kelepçelere,
her zaman yenik düşürdüğü anlamsız konuşmalara ve koşuşturmalara,
Kördüğüm ve ulaşılamayacak kadar derin sensizliğime inat,
Geceler boyu alışılan zamanla dokunulmayacak kadar uzak ve bir o kadar da yakınsın:
Hissetmediğin kadar kalbimde, söyleyemediğim kadar dilimdesin.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta