Bir küçük umut tohumu serpiştirilmişti kadının kalbine.
Bir bekleyişti geceleri uzun yapan.
Ayrılıştı yalnızlıktan.
Bir sevdaydı erkeği adam yapan.
Ruhların huzura ermesiydi hikayenin konusu.
Aşktı kıvılcım, sevgiydi kılıç.
Yaksa da kadını, yaralasa da adamı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta