Artık daha sert tükürüyorum yere
Daha sert yaşıyorum depresyonları
Yakmıyor hiç bir söz içimi
Şükretmiyorum geceleri artık
Sabah erken kalmak yalnızca yorgunluk
Karşılara bakmak yasak mıydı,
Ondan mı gözümüzü oydunuz?
Ki çimenler bu kadar ıslakken
Ki sırtımız bu kadar ısınmışken
Fıkramızı anlatırken kahvelere
Eskimiş ve tozlanmış turuncu duvarlar
Tatlı bir yaz duası ezsi kulaklarımda
Kapanmış bacaları apartmanların
Şair hışırtıları ağaçların yapraklarında
Terliyor Üsküdarlı martılar
Issız bir sokakta üşüyen güneşli çocuk
Nasıl da aşık oldu masmavi sarmaşıklara.
Gövdesinden çiçek patlatmış dallar
Ve çıplak insanlar var ağaç kovuklarında
Sevişme sesleri gökyüzünden
Belki de asma kattaki o çiftten
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!