Hakk’ın nuru ile yakılan çerağ,
Ezel sırrı olsun bize en son bağ.
Ne yönü bellidir, ne sonu vardır,
Girene bu âlem yine de dardır
Can harcı sevgidir, harcı muhabbet,
Zerreye sığmıştır ezelî hikmet.
Neyin var neyin yok bırak kapıda,
Sırr-ı iksir gizli ulu yapıda.
Arama kâmili ne taşta ne tende,
Sultanın sarayı inan ki sende.
Ne mekân kaydı var ne bir zamanı,
Aşk ile yürüyen bulur emânı.
Kapanır perdesi fâni cihanın,
Açılır mülkünde gözü insanın.
Göklerden dökülen o gizli ziyâ,
Dostun tecellisi, gayrısı rüya.
Susar dile gelen, konuşur sükût,
O'nda yok oluşta başlar bu vücut.
Ne yön kalır orda, ne kalır bir iz,
Damla bir okyanus, umman ise giz.
09.10.2026
Simya Nuran AksoyKayıt Tarihi : 9.10.2026 18:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!