HIDRELLEZ Şiiri - Muhsin Yener 2

Hıdrellez umudun yeşerdiği gün toprak hafifçe aralanır bir dileğin kökü değsin diye derine rüzgar, eski bir şarkıyı taşır adını bilmediğimiz umutlardan avuçlarımıza bırakır sessizce ateşten atlayan gölgeler korkularını geride bırakır her sıçrayışta biraz daha hafifler insan gece, dileklerle dolu bir suya benzer yıldızlar içine düşer ve her biri bir ihtimali parlatır sabah olduğunda hiçbir şey aynı görünmez çünkü içimizde bir yer yeşermeyi öğrenmiştir artık Hıdrellez’dir beklemek değil inanmaktır toprağın kalbine ve bir gün filizlenecek olan mucizeye Muhsin yener