Ölüm gelir başa elbette bir gün,
Çaremiz var mıdır deyin kardeşler,
Ölen insan gider ahrete sürgün,
Ölmemeye çare var mı kardeşler.
Yalanmış bu dünya yeni anladım,
Boşa imiş geçen farkına vardım,
Koştum hayal için seraba daldım,
Beni bu hallere koydu bu dünya.
Verdi Hz.Eba Bekir,yoksullara çok sadaka,
Müslüman olunca,şükür diye Allaha,
Kırk bini aşikardı,kırk bini verdi gizli,
Kalmadı üzerinde,giyecek elbisesi.
Buldu mutaf keçi,kılından bir elbise,
Cehennemde derim annemler nerde,
Bacım babam kardeş belki cennete,
Seslenirim ona yanık bir kalple,
Cehennem Nar’ından kurtar Allahım.
Sıratın üstünde ameller sırtta,
Geçemez insanlar bunca günahla,
Düşerim sanırlar her an korkuyla,
Cehenneme atma nolur Ya Rabbi.
Bu topraklar bizimdir,vermeyiz onu asla,
Kim almak isterse,gömeriz biz toprağa,
Feda olsun kanımız,bu kutsal topraklara,
Bu vatan bizimdir,canlar feda yoluna.
Beş insandan sakın,sohbete varma,
Yanılıp meclisde,oturup kalma,
Her gördüğünü, sen doğru sanma,
Arkadaşın seni, yoldan çıkarır.
Gönül penceremde figan sızlıyor,
Kafeste bülbülüm ötmüyor artık,
Yarılmış vucudum yaram kanıyor,
Ahu zar eyleyip ağlıyor artık.
Bugünde dünyanın bozuk düzeni,
Yalanı söyleyen ne de çoğalmış,
Doksan dokuz yalan doğrusu hani,
Hocalar yetmiyor cahil çoğalmış.
Erdemli olmalı bugünde insan,
Bozuldu ortalık bozuldu tüm Can,
Nerde Cömert hanı nerede İhsan,
Mesut olam dersen Cahilden kaçın.
Kimseyi üzüp te Canları yakma,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!