Gizlenme ey insan! Ki sen üstün bir varlıksın
Aç perdeni güzelliğin aynanda görünsün
Hakk sevdi ki, turabına bu ruhu üfledi
Ruhlar içinde parlayan nurun da görünsün
Kirlendi "Aşk", zalimlerce kutsandığında...
Cellatlar, Aşk'ı çarmıha germiş, tapınmakta...
Sızarken kanı, bedenimin çıplaklığında,
Ruhum elem yollarında sürünmekte...
Bir tatlı düş kurarken Zeytin Bahçeleri'nde
*
Derdi derman, azabı işve
Böyle bir aşk varsa söyle
Sen gönlünü ferah eyle
Bu aşk vardırır menzile
*
Bırak bitmesin bu çile
Bakışların düşüyor zihnime
Her biri tonlarca ağırlıkta
Zihnim bulanık
Duygularım karmakarışık
Kelimelere düştü toparlamak
Yerli yersiz de olsa
Aynı yerden vurulmaktan
Bıkmadın mı ağlamaktan
Usandım ben dil dökmekten
Kendine de yazık ettin
Bir evhâma bilet kestin
*
Bu günün günahı neydi Ya Rabbi!
Üstümüze gelen duvarlardan kaçarken
Çıplak ayaklarımızı buz kesti
Ne yana baksak küçük bir kıyamet
Bir el ver, bir parça merhamet!
**
Yollar bitti yoruldum
Dost elinden vuruldum
Vefasızlık bi yerde
İhanetten soğudum
*
Gönlümdeki bu sızı
Yağmurlar yağıyor yangınlarıma
Küllerimi tutuşturan
Gözlerimde ağladıkça harlanan
Sildikçe artan yalnızlıklar
Hicranlar düşüyor sevdalarıma
Kahve dostlarla içilmez deyip demli çaya ittin beni
Herkes yalan biz başkadır deyip el âleme kattın beni
*
Mumyalanmış bedenlerden haz duyar,
Çürümüş bir zihniyetten hayr umar,
Mevlasız muhabbetlerden aşk umar,
Ebleh, zâtını hâşâ Züleyha görür.
Boğazına kul hakkından sarf yapar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!