Şimdi vakit hicran vakti… Yokluğunun en doruk noktası, hiç çekilmez ruh hâlimin yansıması bu. Aklım sende kaldı, yüreğim bir volkan misali… Hep düşünce seni taşımakta, şehirden şehire, saatten saate, bir zaman gibi. Bir vakit sonrası yine sen…
Dönülmez bir yol gibi, duraksız ve zamansız… Yokluğunun hiç unutulmadığı bir yaşanmışlık gibi. Heyhat, sen! Gideni buradan… Kuşlar uçmaz oldu, yine ıssızlığa bürünürken mekân. Sen, uzaklarda bir yerlerde sedasız… Ben, gam ve kedere boğulan.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta