Ruhumu kaplayan aşk sensiz durmuyor alemde
Karanlık geceler ıssız korkutuyor yaşayan insanı
İçin için yakıyor bedenimi taş gibi sağlam kalemde
Duvarı nem yıkıyor baksana,yıkılan gam misali insanı
Geriye dönüp bakınca yüreğim yanar durmadan
Arkamda yüklü anılar,sevda yazarsa korkmadan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta