Hiç Düşündünmü? Şiiri - Zühre Türkeli

​Giderken arkanda nasıl bir enkaz bıraktığını hiç düşündün mü?
Hangi cümlenin canımı daha çok yaktığını,
Hangi gecenin sabahına ömrümden ömür verip de ulaşamadığımı...
Hiç mi gelmedi aklına, ben burada yalnızlığımla boğuşurken
Senin attığın o umursamaz adımların ağır yükünü taşıdığım?
​Hiç düşündün mü bana ne olacağını?
Gittiğin o ilk saatte, evdeki sesinin birdenbire kesilişini,
Bütün kapıların yüzüme kapanışını seyrettim tek başıma.
Gözlerimi her kapattığımda yüzün belirirken karşımda,
Sahi sen, hiç mi rastlamadın vicdanına o yollarda?
​Beni bir başıma bırakıp giderken,
Aramızda söylenecek kaç yarım cümle bıraktın?
Yüreğime dolan bu ağır suskunluğu,
Gözlerimden süzülen bu sessiz çığlığı hiç duymadın mı?
​Rüzgâr estiğinde pencereme vuran her damla,
Senin yokluğunun bir ağıdıdır şimdi bana.
Bütün yolları unuttum ben, senin gittiğin o patikadan başka;
Ve bütün kelimeleri yitirdim, sana "gitme" diyemediğim günden sonra.
​Aklıma takılır durur hep aynı derin sancı:
Hiç mi için sızlamadı o son kapıyı çekerken?
Aramıza aşılmaz duvarlar örmek bu kadar kolay mıydı gerçekten?
Bana ne olacağını hiç düşündün mü?
​Bir gün geri dönmek istersen eğer,
Bıraktığın yerde ne eski bir iz bulacaksın ne de bir tebessüm.
Sadece kırılmış bir kalbin geride kalan gölgesi karşılayacak seni,
Ve cevapsız kalmış o acı soru çınlayacak kulaklarında:
Sen giderken... Benden geriye ne bıraktığını hiç düşündün mü?