keşkeleriyle bütünleşen vücutların sahibiyim
kabul olmayan duaların, cehennemin katibiyim
doğum günlerini önemsemeyen
sokakta ağlayan çocuğun iç sesiyim
hayalleri yıkan umutsuzluğun yaşayan haliyim
sadaka bile vermeyen, yaşlı bunak ihtiyarım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Çok teşekkür ediyorum, sağ olun.
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Çok teşekkür ediyorum, sağ olun.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta