Yalnızlığımı aştığımda orda olurum, yakınlarında
Görünmez kafesin içinde boynu bükük bir aslanım
Ulaşamıyorum ormanıma, taştan yapılmış mağrama
Rüzgar dolaştırıyor beni saçlarında , tenin ile sarhoş oluyorum unutuyorum her şeyi kızıl dudaklarında
Güneş gözümü alıyor , yanaklarının sıcaklığı yakıyor tenimi ve acı çekiyorum, kül oluyorum, uçuşuyorum, karışıyorum okyanuslara, zehir oluyorum erdem denizine
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta