Mutluluğa vaktin olmayacak gecenin sükutunu içerken...
Yalnızsın,tek başına ve kimsesiz.
Her arayışta devşirilesi acılar dökülür yollarına.
Yollar bos,
boşlar kimsesiz,
kimsesizler sensiz,
sensizler ölü...
Kimseler bilmedi belki acı çektiğini,hayatın en acıtan yani oldu senin için... Gözlerinden dökülen inci taneleri hasret kaldi hanelerine..
Bilinmezlığe bürünmüş sır gibi ömrün, okuyanı anlamaz seni.
Sonunda
Gideceksin gec kalınmış bir ölüm gibii...
Tutamayacak ellerim ya da elleri,
Yetişemeyecekler bildikleri sonrası bir hiçken
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta