Köhne zamanlar yaşanıyordu
bir dua ıslaklıgı ile yıkılan bu şehrin duvarlarında
sessiz iç çekişler parçalıyor şairliğe dair ne varsa
seni bırakırken kara kirli bir trenin usul fahişeliğine
bir delikanlı silüetiyle
Şimdi isa sakallarımdan belli çoraplarımın ne kadar kirlendiği sabahları
oysa siyah camekanların ardına biriktiyordum o afrikalı çocuğun bembeyaz düşünü
Yar yüreğim yar, gör ki neler var,
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.
Devamını Oku
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta