'som yalnızlığa...'
külün sıcaklığı alışana dek,
bi arı sokması
bir an soğuması
külün varlığı...
ve denge'de kaybolan...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




ve yok olan resmi versallamış tırmandırıcı denge.memleketin yalnızlığı ancak çoklukta anlaşılırdı zaten.bereketli tümceler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta