Hezînnâr Şiiri - Ali Akçiçek

Yaklaştığım eylül yüzlü,
Baktığım şiir gözlü,
Dokunduğum sevgi özlü,
Ve beni yakansa Hezînnâr gülü.

Aşkın ilmeği der, kaçarsın;
Şiirin dilini açmazsın,
Umuda da sıkıca sarılmazsın,
Gelmiş, teslimiyetten bahsedersin.

Oysa kurmuşlar üç ayaklıyı;
Elimde sevgi şiiri,
Gözümde sevgilinin ışığı,
Gönlümdeyse aşkın narı,
Ve yazıyorum Hezînnâr’ı.

Aşka düştük tek taraflı,
Kalbimizle aklımızın yoktur ihtilafı,
Sarıldığımız umudun itikadı,
Mevzu bahis sevdaysa tanımayız hazanı.

Her yerde açsa da birer çiçek,
Yüreğinin kıblesi doğruysa görmezsin başka çiçek,
Nasibinde yazılıysa bir çiçek,
Varacağın limanda bekliyor seni: Akçiçek!

*HEZÎNNÂR; ”yanmış ama ışık taşıyan ruh”