bitimsiz bir ihtilaldir gözlerin çehreme
kırık dökük bir beşik / perçemde yangın kokusu
ispinozlar uğramaz artık şehrime
hep böyle mi üşür martılar
ve ben neden hep geç kalırım denizlere
bağışla beni sevgilim / adımı tükettim
bir sahil kasabası ıssızlığı bu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ne kadar içten yazılmış çok samimi çok sıcak çok dugusal kutlarım temiz dugulu yüreğini
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta