Zaman içinde görmüş bakan insan gözleri
Mermerden daha beyaz ve şeffaf güzelleri...
Güzelliği mermere taşımış da elleri
Bir canı veremeden yaratmış heykelleri...
Mermerin soğukluğu sıcaklığa dönüşmüş
Sanatkârın elinde taş ağlamış, taş gülmüş...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




kutladım ya...Hakkı bunca övünüş...değer bunca övülüş...heykeltraş edası ince ama dokunulası bir eda ile düşmüş kaleme...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta