Heybemde Mavi
Bir sessizlik çöküyor kalabalık odalara; adaleti kırık bir masada bıraktım bu gece. Gürültülü heveslerin, sahte sahnelerin uzağında, kendi gökyüzümü taşımaya gidiyorum heybemde mavi.
Yorulmuş bedenim ayak uyduramadı sığ sulara; ne saraylar unvan ister ruhum ne yalan tahtlar. Bir zamanlar ev bildiğim o dumanlı kuyuda, sadece kendime geç kalmışlığımın sızısı var artık.
Yabancı seslerin kuşattığı o yollardan geçtim, kimin haklı kimin haksız olduğu mühim değil. Ben bu gece haksızlığa karşı sessizliği seçtim, çünkü en asil gidiştir içteki o derin aydınlık. Görünmez duvarların ötesinde bir menzil varmış; kelimelerin şiir'in iyileştirdiği, duru ve lekesiz. İnsan en büyük yarayı sarılırken alırmış, şimdi o yaraları sarma vaktidir, tek başına ve kimsesiz.
Tamamını Oku
Hezeyan saatleri pusula da..
Emeğine yüreğine sağlık şairem.
Sevgi ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta