Heybe Şiiri - Mecit Aktürk

Günah dolu, sırtında har heyben var
Hangi yüzle izzet ikram beklersin?
Mahşer günü fırtına var, tufan var
Talebine bir de bayram eklersin.

Hayâline yolu ırak kabirin
Hani nerde tefekkürün, tedbirin?
"Ben" diyorken bend aşıyor kibirin
Bu gidişle nefsini zor haklarsın.

Zannetme ki kâr getirir bu tezgâh
Çok çetindir sırat denen güzergâh
Kâh cellatsın, dâra çeken, ya da kâh
Hakim olup her cürmünü aklarsın.

Akledersen, olup cennet adayı
Terkedersin Kur'an ile alayı.
Deyip gönül Yaradan'ın sarayı
Vakit varken "nazargâhı" paklarsın.

Unutma ki gün sayıyor İsrafil
Gezip durma vurdumduymaz, sersefil
Allı morlu gül var iken ey gâfil
İnâd edip neden diken koklarsın?

Senken miskin, bu âlemin fakiri
Ne üzersin Allah diyen zâkiri?
Tövbe edip dökmek varken her kiri
Ziynet sanıp hâlâ neden saklarsın?

Ömür denen hakikatte bir anlık
Son nefeste neye yarar pişmanlık
Mezar yeri, mum olsa da, karanlık
Eyvah dersin, sağın solun yoklarsın.

***
Tövbe edip dökmek varken her kiri
Ziynet sanıp neden hâlâ saklarsın?