Ne hayallerle çıkıyordu maviliklere
Heyamola sesleri uğurladı onu
Yırtarken çarşafları teknenin burnu
O sigarasını içiyordu
Torlara savurdu dumanını keyiflice
Oğluna alacağı bisikleti
Karısına alacağı entariyi gördü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgili Kubilay, yürğine sağlık, ne kadar temiz aktarıyorsun duygularını. Sevgi Ar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta