Hesaplaşma Şiiri - Bahadır Boranlı

Her iki âleme açılırda nurlu iki pencere,
Gönül gözünle bir bak diğer âleme körsün.
Ruhun tutuşurda yakar seni mahşerinde,
Son pişmanlık ateşinin ardında kalan külsün.

Akıl ve nefsin kavgası bitmezse bedeninde,
Dövülen sensin, arasında çekiç ve örs ün.
Arzular dizgini elinde küheylan, getirmezsen dize,
Sağanak yağsa yağmur sen nasipsiz bir çölsün.

Bak kalmadı ne serde gençlik ne anda debdebe,
Sonbaharda açan dalında yediveren son gülsün.
Zihninde sisli hatıralar nihayetinde kapkara gece,
Coşkun ırmaklardan nasipsiz çorak bir gölsün.

Beşersin ölçüde tartıda yükün ağır bu âlemde,
Nasıl görmek istersen dengini yüzün öyle gülsün.
Alkışları beklerken yuhalarla kapanırsa son perde,
Nefsinin coşkusuna köle dengine belli kötüsün.

Şimdi ne söylersen söyle ne dilersen geçer ele,
Ya doğru bildiklerin esiri ya nefsinden özgürsün.
Sustur artık ben diyen iblisi sür onu çölden çöle,
Yüreğindeki çocuk yaratanın erdemiyle büyüsün.