Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Karşılıksız yaşanırsa sevgiler,
Dağ başında terkedilmiş han olur.
Seven gönül karşısında yar diler,
El eleyken el aleme şan olur.
*
Şiriniz sade, akıcı ve güzel.
Esinlenip bir dörtlük ekledim hemen.
Kutlarım.
Devam ediniz lütfen.
Cevher var..
Sevgiler efendim.
Mehmet Nacar
Ben doğarken ektiğin tohumlar,
Gübn be gün tomurcuklanıyor.
Kah gül açıyor,kah diken bitiyor,
Ama bu yollar yanlız çekilmiyor.
Kaderim meyvasız dal olmaksa
Boşa filizlenmek niye?
Ya da koklayanım olmayacaksa,
Açtığım çiçekler kime?
Madem tek geldim,tek gideceğim;
Bu beden yar teni bilmemeli.
Herşeyin sonu toprak olacaksa,
Deli gibi çarpan yürek birgün duracaksa,
Onu boş yere heveslindirmemeli,dellendirmemeli.
kaleminiz cok sakin ve hoş kutlarım
Kaderim meyvasız dal olmaksa
Boşa filizlenmek niye?
Ya da koklayanım olmayacaksa,
Açtığım çiçekler kime?
Diline saglık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta