Annelerin bağrı yandı, kimse anlamaz
Yılan insan kılığına büründü, kimse tanımaz
Gözyaşı sel oldu, kimse farkına varmaz
Herkes sustukça çoğaldı zulüm
Helak olmuş, tükenmiş bazısı
Herkes diyor, ne yapalım bu alın yazısı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta