Hercai Şiiri - Gülşen Tosun

Yıldızlar suskun, gece karanlığın kucağında
Yollar bomboş, yürek dolu ayrılıkla
Sonbaharda yaprak gibi soluyorum
Usul usul boğuluyorum, vedanla

Sonsuzluk kıyısında çırpınırken
Kimse demez var bu dünyanın ötesi
Geceyi sensizlik kaplarken
Tutuşur gözlerde yıldızların izi

Aşık bir martının hayalinde
Ormanın yeşilinde, denizin mavisinde
Gel-gitlerin ardında saklı kaldı ömrüm
Sen hep gittin, gidiyorsun, bense öldüm

Islandım gözümdeki yaşla
Unutulmuş şarkımızın çalmasıyla
Acılı melodisinde bitmişim
Anladım, ben sende bir hiçmişim

Sözlerim bazen beyhude, çoğu zaman fuzuli
Gölgeler arasında kaybolan anılar gibi
Mazinin karanlık labirentinde kaybolmuş
Geriye bir cam kırıkları kalmış, bir de sen hercai