İlk defa bu kadar acıyor sol yanım.
İlk defa yara alıyor umutlarım.
Hayatın neresindeyim?
Ceplerimdeki umut kırıntıları kimlerden vasiyet bana?
Bir bilinmezliğin tam da ortasındayım. Büyümeyi canla başla istemiştim oysa. Şimdi dört duvar odam bile yabancı. Sıradan geliyor her şey.
O kadar tanıdık ki etrafımda dönen dolaplar.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta