Eskiden Eylül sürgünleri vardı
Daha çiçek açmadan zamansız rüzgara savrulan
Ömrü tamamlanmadan ömür törpüsünde umutları, hayalleri ufalanan
Aldığı her nefeste talihe borçlu sayılan
Yaşamadan, tutunamadan göçüp gidenler
Şimdi
Her mevsim Eylül
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta