Kimse okşamasa rüzgar okşar yanağını,
kimse öpmese güneş öper dudaklarını,
kimse arkanda durmasa bir ağaç yaslan bana der…Doğanın çocuklarıyız biz.
Onlar ne kadar “Yapraklarını döktü,ölüyor.” deseler de baharlara gebeyizdir her mevsim.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta