“Yolculuk ve ayrılık telaşı var” denilmekte
Ruhum, Azad için misafirini beklemekte.
Bir asra yakın tutsak, özgürlük onun hakkı
Her kanatla uçulmaz, kalbim teklemekte
Yelken açtım, başlangıçtan ta sonsuzluğa
Berzahtan gelip, berzahta ki son uzunluğa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta