Sordun mu yine kendine?
Bugün de aklından ben
geçiyor muyum?
Her gün,
ettiğin dualarda
gökyüzünden inip
kalbini yumuşatan bir nur gibi
şifan olduğumu
biliyor musun?
Ben hâlâ,
bir gece sessizliğinde
kokunu getiren bir rüzgâr gibi
doluyorum içine.
Bir anı,
bir sır,
bir ezgi gibi saklıyım
zamanın kuytularında.
Kalbininde
sıcak bir dua mıyım hâlâ?
Yoksa unutulmuş
bir yangının küllerinde
sessizce savrulan
bir kül mü oldum şimdi?
Ben seni
en çok sustuğum yerden sevdim,
en çok içimde konuştum sana.
Sen,
hiçbir kelimenin yetmediği yerde
başlayan dualarımdın.
Gözlerinden akan her yaş
benim kalbime inerken
bir damla değil,
bir ömür gibi düşerdi içime.
Ve şimdi,
bir gün gerçekten kalbine sorduğunda,
adı anılmayan ama yüreğinde duran
o sessiz sevgiyi bulursan,
bil ki hâlâ oradayım…
Ve en önemlisi
Senin içinden geçen
her duanın içindeyım.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 6.2.2026 15:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!