Hepsi Geçecek Şiiri - Elif Akçasarı

Duymuyorsun.
Karşımdasın, kulakların kapatmış kendini ses tonuma duymuyorsun.
Anlatıyorum hiç durmadan nefesim kesilene kadar anlatıyorum.
Ben senin günahını taşımaktan başka bir günah işlemedim.
(Duy beni!)
İçimdeydin, içimdeydi..
Senin bakışların düşmüştü kasıklarıma, onun kalbi..
Avuçlarımın arasındaydı sanki, hissedebiliyorum.
Sensizliği bağlamışsın bileklerime, sürükleye sürükleye gidiyorsun.
Dur biraz toparlanayım, dur biraz yanında kalayım.
Çeksem kopacak belki sensizlik ama dermanım yok.
Nasıl bir vebal bıraktın üzerime, nasıl bir günah bu.
İçinden çıkıp nefes dahi alamıyorum..
Sense önümden geçip yüzüme dahi bakmıyorsun.
(Gör beni!)
Seni özlemem için beni terk etmene gerek yoktu.
Acı çekmem için beni yalnız bırakmanada gerek yoktu.
Yanındayken acıyordum ben, yanındayken kanıyordu gözlerim.
Ve ben en çok yanındayken ağlıyordum..
Sonra uykusuzluk..
Dört nala gelen yalnızlık..
Olmayışın..
Kalbinden ibaret krallık..
Kör olmuş millet..
Acısız can yakışlar..
Sessiz tanrılar..
Bulutsuz gökyüzü..
Sokaksız şehirler..
Anlamsız..
Bileklerim..
Yani demek istediğim, canım acıyor işte..
Bütün harflerimi bir orospu çocuğu uğruna öldürüyorum göz göre göre..
Senin dediğin tek şeyse; hepsi geçecek!
Hiç birşey geçmeyecek!
Sen geçeceksin, gideceksin sadece..