Hep Tanığım Ben Şiiri - Kasım Kobakçı

Mahkeme kurulmuş, masum aklanmış,
Bazen sır verilmiş, bazen saklanmış,
Kul olan şaşsa da, özü paklanmış,
Davacı, davalı, hep tanığım ben.
*
Kulların kalemi, hükmünü yazar,
Aklanıp gelince, ezberi bozar,
Kim kimi ne diye, yargılar kızar,
Hakimim, savcıyım, tek sanığım ben.
*
Mahkeme duvarı, sert soğuk yüzler,
Sanki dar köprüde, aklanmış gözler,
Her insan bir dava, ayrıdır sözler,
Mübaşir, avukat, kor yanığım ben.
*
Eksik kalır bazen, kulun dengesi,
Adalet insanın, temiz simgesi,
İlimle silinir, cehlin gölgesi,
Şahidim, davayım, hem kanıtım ben.