Hep Seninle Şiiri - Damar Adam Serdar İnce

Yıldızlar kadar güzeldi gözlerin,
elini tuttuğum o ilk gece..
Başımda dinmeyen sevda rüzgarı,
içimde sönmeyen
ateş gibiydi gülüşlerin...
Bilmemki nasıl anlatsam seni..
Kalem kırılır, sözler susar..
Yüreğim dile gelsede anlatsa sana
sol yanımdaki aşkı..
Öyle bir yerin varki bende;
seherden sonra güneş,
aķşamda ay gibisin gözlerimde..
Gecemde yıldızım,
uykumda düşüm..
Baharda çiçek, çölde yağmur..
Yani herşeyim sensin,
herşeyim hep seninle..

Hatırlıyormusun
sahildeki eylül akşamlarını..
Ben çayımı şekerli içerdim,
sen kahveni orta..
Doyamazdım gözlerine bakmaya..
Ellerim titrerdi saçlarını okşarken..
Her tebessümünde
kendimden geçerdim,
ve her bakışında,
bir şiir daha düşerdi sol yanımdan..
Yanımda olmasan bile;
her gece senle uyur,
her sabah seninle uyanırdım ben..
Bilmemki,
şimdi nasıl anlatayım sana kendimi..
Hangi şiirde
hangi satıra dökeyim içimdekileri..
Söylesem dinlermisin..
Anlatsam paylaşırmısın derdimi..
Ortak olurmusun acılarıma,
kağıt ve kalemle dertleştiğim gibi..
Ağlasam teselli edermisin..
Kirpiklerime dokunurmusun,
ve göz yaşlarımı:
göz yaşlarımı silermisin ellerinle..

Gök yüzü yine yağmurlu..
Ve birde rüzgarın sesi var
penceremde uğuldayan..
Gözlerim kan revan..
Kirpiklerimden damlıyor uykularım..
Bazen bir of çekiyorum derinden,
ve yoruldum yeter artık
diyorum kendi kendime..
Bazende sorular soruyor,
cevaplar arıyorum sebepsizce..
Yıllarca haykırdım geceler boyu..
Beni benden başka, duyan olmadı..
Şimdi sana sesleniyorum can tanem..
Yokluğun kalbime batıyor bu gece..
Gözlerim susmuyor
ağlıyorum,
ağlıyorum,
ağlıyorum gelsene...
Gel....

Hatırlıyormusun
sahildeki eylül akşamlarını..
Ben çayımı şekerli içerdim,
sen kahveni orta..
Şimdi yoksun yanımda..
Olsun diyorum içimden..
Kendi kendime konuşuyorum işte..
Teselli ediyorum yüreğimi..
Kapıyorum gözlerimi,
ve düşünüyorum sessizliğin eşliğinde..
Aylardan eylül olmasa bile:
ben hep o sahildeyim,
ben hep eylülde..
Yani her saniyem seninle,
her zaman hep seninle..