Hap adım, adım gider insan yalnızlığa, Bilmez sebebini ayrılıkların. Ya durgun sudur bekler çaresiz, Yada toz bulanık akar sessiz, sessiz. Hep uzun, uzun dalar insan uzaklara, Duymaz sesini geride kalanın. Ya kördür gözleri görmez kimseyi, Yada hıçkır ağlar içini çeke, çeke. Hep damla, damla yağar insan toprağa, Anlamaz halinden aşıkların. Ya yalnızlığa sarılır, olur arkadaş, Yada uzaklaşır insanlardan yavaş, yavaş.
Fatih Ergin 2Kayıt Tarihi : 20.11.2026 14:13:00
Şiiri Değerlendir
Şiirlerimin kullanım hakkı tarafıma aittir. İzinsiz kullanılamaz. Altında isim soyisim olmadan paylaşılamaz.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!