Gitmek büyüklük gerektiren bir olgudur. Olgu diyorum çünkü gitmek insanı olgunlaştıran bir eylemdir.
Gitmek, yürümektir. Boynu bükük, dudağı kuru bırakmaktır, yalnız kalmaktır, sesli ağlamaktır...
Ben gitmek nedir bilemedim. Çünkü büyüklük gerektiren bir olgum yoktu, henüz on dört yaşındayım, beynim vücudumdan terk.
Herhangi bir rengim yok, gök kuşağını hiçbir zaman sevemedim ve yazdığım şiirlerde hiç ilkbahar rüzgarları esmedi, ben hep kıştım, ben hep yalnız, ben intihar yüklenmiş hayatın bir vagonuydum..
Ben kalandım, acıyı boynuma kolye yapandım...
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta