henüz yeni öğreniyorken yüzmeyi yüreğinin okyanuslarında, yeniden duygularımı yüreğimin paslı zindanlarına kilitleyip gidiyorum.tüm kelimelerimi toparlayıp birbir, tekrar kaldırıyorum küflü raflara.ayrılıyorum alıştığım bu yerlerden
sen ayrılık nedir bilirmisin? .. ellerin soğuktan donarken yüreğinin buram buram terlediği oldumu hiç.içinde yıllarca dolu dizgin koşan alaca atın yorgun nal seslerini duydunmu yüreğinde? birparçanı bırakıpta geride bir yanın eksik adımladınmı yolları.nereye gittiğini bilmeden öylesine yürüdünmü yapayalnız.
ben bilirim ayrılığı.her türlüsünü tatım.her defasında bin parçaya bölünerek.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta