Ruhuma bulanmıştı bedenim,
Ruhum, bulanmıştı bedenimden.
“Ölümler ölümlere ulanmakta ustadır.”
Yazgıma sulanmıştı gözlerin bu yüzden.
Her yorulmuş ruhun kıyısında biraz sen,
Ve her kavgamın suyunda biraz şehadet,
Adımdan mıdır bilmem, beyazım da koyu
Vaktime küstüm, ondandır etmedim şikayet,
Pek yorgun vakit, pek zamansız uyku,
Hatrım kaldı mı misal anamın dizinde
Hangi şiirdeyim, bu ne hayasız utku?
Ne araftayım, ne zamanın izinde.
Alperen Polat
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 12:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!