Kimsesiz yaşlı bir adamdı apartmanın bodrum katında oturan,
Uzun ince boylu birbirine karışmış bembeyaz saçlı,
Yüzünde hep vardı kirli sakalı,
Yolda yürürken korkudan kaçışırdı çocuklar,
Kimseye selam vermez asık suratlı,
Koltuğunun altında taşırdı gazeteye sarılı bir şişe rakı,
O gün yine rakısı koltuğunun altında,
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Kederle tabağı aldı bağrına bastı,
O yediği son kandil helvasıydı...........
EVET CANAN HANIM HER ŞEYİN BİR SONU VAR HAYATINDA ELBET, BNE MUTLU HAYAT İMTİHANINI BAŞARIYLA TAMAMALAYANLARA
Yıllardan beri bu kapıyı kimse aşındırmamıştı,
yalnızlık hüznü çökmüş şiire........
her insani kadir gecesinde animsamak,hatirlamak ve helva yedirmek..Allah kabul etsin..siiriniz cok güzel..tebrikler..sevgiler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta