Hekim Bey Şiiri - Rabia Barış 2

Rabia Barış 2
156

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Hekim Bey

HEKİM BEY

Sofra yavan, kör sobada ateş yok,
İçim dondu üşüyorum hekim bey.
Kapım kitli, penceremde güneş yok,
Yatağımdan düşüyorum hekim bey.

Takatim yok, düşüverdim yataktan,
Sesimi kimseler duymaz sokaktan,
Beni eşim, dostum unuttu çoktan,
Ölmemişim yaşıyorum hekim bey.

Üç gün sonra fark edildi yokluğum,
Nerde bir yudum su, yoktu tokluğum,
Kırıldı ayağım oynamaz kolum,
Hayalimde koşuyorum hekim bey.

Komşu bakkal yazmaz oldu verese,
Açım desem diyecekler arese,
Bir ömürde konamadım mirasa,
Fakirliği taşıyorum hekim bey.

Soruyorsun ağrın nedir diyerek?
Ne kalp kaldı bende, ne mide, böbrek,
Yatağıma bağlı kaldım dem gerek,
Gözyaşımda coşuyorum hekim bey.

Halim budur binde birin anlattım,
Ömrümce tarifsiz acılar tattım,
Ölümü özledim önüme kattım,
Sen sordukça deşiyorum hekim bey.

Bu şiirin hikâyesi gerçekten yaşanmıştır. Bu garip insan parkinson hastalığına yakalanmış, bir gece ayağa kalkmaya çalışırken yatağından düşmüş ve üç gün, üç gece boyunca düştüğü yerde öylece kalakalmış. Saatinde alınması gereken ilaçları olduğu halde aç susuz düştüğü yerden kımıldayamamış ama ölüm ona gelmemiş. Perişan bir vaziyette hastaneye kaldırıldı aylarca yattı garip geldi garip geçti dünyadan. Allah gani gani rahmet eylesin.

Rabia BARIŞ

Rabia Barış 2
Kayıt Tarihi : 4.6.2020 02:39:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!