Sûz Şiiri - Yalçın Yaman

annem’e…

kurt yemiş gibi kaybolup gittin
omuzlarıma dünyayı yıkıp da gittin
göstermezdin saçlarını bana
rüzgarlara saçlarını okşatıp gittin

bir ramazan günü başım göğsüne düştü
dudaklarım soğuk yanaklarına düştü
yaktığın ateş ciğerlerime düştü
son iftarı yapmadan gittin

dokunduğun her yer bağ-ı iremdir
bilmem ki bu gidiş kime sitemdir
kırmızı gül en sevdiğin çiçektir
tüm çiçekleri bağrına toplayıp gittin

iyilik senden kötülük bendendir
merhamet senden, sığınmak bizdendir
gözlerin toprağa düşen son cemredir
ayrılığı bahara ekleyip gittin

gözlerin yollarda beklerken bizi
düşerdi alnına hasretlik izi
son defa görmeden birbirimizi
kavuşmayı mahşere bırakıp gittin

nisan-2026