Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
HEÇLEŞMEGİ ,BİR BECEREBİLSEK....
İŞTE O ZAMAN VAR OLACAĞIZ...
HANİ;
YOKLUĞUNDA VARLIĞI ANLAŞILIR YA İNSANIN....
İŞTE AYNEN ÖYLE...
TEBRİKLER....
tebrikler soydaşım
benim azeri arkadaşlarım vardı..biraz alışığım şiveye o yüzden.buna rağmen bazı yerlerde zorlandım okurken.iki üç kez okudum bu yüzden şiirleri..
harika yazmışsınız.düşünme ve düşündüğünüzü ifade etme biçiminizi beğendim..
hepsini okuyacağım.
istanbul'u görmek istiyorsunuz sanırım.inşallah gelirsiniz.ve umarım istanbuluma da bir şiir yazarsınız:)))
sevgiler
nurcan usta
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta