Hazineler Şiiri - Sefa Bolat

Öyledir tabi bazen mahzun olsun, boyun bükersin. Şiir imdada yetişir, özünü doğrultuverir, zaman teline dokunur götürüverir seni. Ve o an çalan yalnızlık, sitem, özlem ve kederdir. ''Muhabbetin aslı sükûttur derler. Konuşmamak değildir mesele. Asıl mesele dudakların kımıldamaları değildir. hakikatli olan susarak arşı inletebilmektir.'' Ne oldu ne bu çoraklık... Sükût hazineleri mi bitti? Vardır o ebedir elbet. Fakat şu zevahirde kalmadı herhalde görünürlerde bir şey yok mu? Yok ya cancâğazım geriye kalan da sadece hazineler hariç her şey beyhude eşyalar... Pekâla o zaman da neler var? Yalnızlık, sitem, özlem ve keder...