Sonbaharın hüznü çöktü gönlüme
İçimde birşeyler erir de erir.
Unuttum kaç hazan düştü ömrüme,
Mevsimler sonunda kışa el verir.
O kış ki savurur bildiklerimi,
Kar boran içinde biryere atar.
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




çok güzel bir şiirdi.
okuyucuyu doyurucu mısralardı.
yüreğinize sağlık.
kaleminiz daim olsun.
selam ve saygılarımla efendim...
çok güzel bir şiirdi.
okuyucuyu doyurucu mısralardı.
yüreğinize sağlık.
kaleminiz daim olsun.
selam ve saygılarımla efendim...
Hüznün derin algısına karşın vakur duruşu ve umudu koruyan finaliyle, zevkle okutuyor kendini şiir…
Kutluyorum güzel çalışmanızı sayın Enver Özçağlayan.. yüreğinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta