Bir Eylül sabahı gezdim hazan bahçelerini
Seninle kokladığımız güller de solmuş
Nergis yorgun papatyanın kırıktır elleri
Belli ki; bir dertleri var hallerinden belli
Gezdim yine dün yorgun hazan bahçelerini
Seninle suladığımız renkler de solmuş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta