Gözlerimden kalbime inen,
bir yağmur damlasıydın.
Göğüs kafesimden kalbime doğru esen,
bir fırtına,varlığınla üşüten yalnızlığımsın.
Ben senin varlığınla yokluğun arasında ki,
fırtınaya tutulmuş bir yaprak misaliyim.
Seni hiç yaşamadan, bitirmenin yorgunluğundayım...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta